Boos

Ik heb hier al eens geschreven over mijn WordPress familie, een klein groepje blogs van volgers en gevolgden. Sommige voelen als broer of zus en andere weer meer als neef of nicht. En als ik dan het gevoel heb dat het niet zo klikt tussen twee familie leden dan vind ik dat vervelend. Dan wil ik er voor zorgen dat het wel klikt. Maar dan realiseer ik me dat het geen echte familie is en dat ze zelf bepalen wie ze leuk vinden. En wanneer er een misverstand ontstaat door verkeerde woord keuze en de ander boos is dan voel ik mij rot. Want dat is het laatste wat ik wil boze familie leden.
En soms heb ik momenten dat ik wil dat het aantal volgers maar blijft groeien en groeien totdat ik me beseft dat ik dan de intimiteit van zo’n klein groepje kwijt raakt. Dat ik zoveel volgers hebt dat op elk bericht er twintig reacties komen die allemaal het zelfde zeggen. Dat er in twintig verschillende bewoordingen gezegd wordt dat ze iets leuk vinden of dat ze mee leven. En uit beleefdheid moeten ze natuurlijk allemaal beantwoord worden. Dan heb ik toch liever een klein groepje volgers.
Maar waar ben ik nu zo boos om? Op 2 mei heeft Anna, een van mijn “familieleden”, het artikel “Dutch people and their fear of the Islam.” gepubliceerd en op 20 mei geherblogged. Een prima artikel waar ik helemaal achter sta. Op 5 juni vond ene Frank de Vries het nodig om een reactie te plaatsen. Dit was de eerste keer dat ik boos werd. Hij behandelde Anna alsof ze een klein kind was die alleen maar “Sissi verhalen” leest. Iedereen die Anna’s blog kent weet wel beter. Ik wilde toen al reageren maar omdat Anna zelf gereageerd had met “Bedankt voor je reactie.” vond ik het voldoende om haar te zeggen dat deze reactie van klasse getuigde. Zondag (8 juni) kwam er een nieuwe reactie van Frank de Vries. Hij vond dat we ons er makkelijk van af maakte. In zijn reactie was hij weer heel negatief over Anna en over mij. Wat hij over mij zegt dat interesseert mij niet zo. Maar ik had wel het gevoel dat je van mijn “familie” af moet blijven. Ik kon het dan ook niet laten om te reageren. Hij vergeleek ons met de Nederlandse regering vóór de tweede wereld oorlog en hoe ze geen oog hadden voor de dreiging van de nazi’s. Ik heb toen geantwoord dat ik zijn moslim haat vergeleek met de joden haat van de nazi’s en dat hij de grote dreiging is. Uiteraard is Anna in staat om dit zelf allemaal af te handelen maar ik was boos en kon mij niet beheersen. Een nadeel van een familie gevoel.

15 reacties op ‘Boos

  1. Anna is een inspiratie! Voor mij ook. Door haar heb ik een ps. aan mijn burka stukje toegevoegd. Gek….ik ging er gewoon vanuit de je medelanders je vredelanders zijn. En dan zien hoe mensen reageren, onvoorstelbaar! Het is rot als je onjuist bejegend wordt. Ook daar weet ik alles van. Dus Hup op de barricade…BLIJF MET JE ENGE RACISTISCHE FIKKEN VAN ONZE ANNA AF.
    Zo uch, ik heb gesproken.

    Like

  2. De Jaguar greep een mens. De mens had pijn. Was hij nu gekwetst? Ja, het deed zeer. Maar de mens besefte zich dat de Jaguar hem pijn deed maar nu eenmaal niet beter wist. Hij volgde zijn natuur en kon niet verder nadenken dan dat.

    Sommige mensen zijn nog in het Jaguar stadum.

    Like

    • Dank je.
      Wie wil je blokkeren, mij toch niet?
      Blokkeren dat iemand jouw blog leest is niet mogelijk. Reacties blokkeren kan wel en is vrij simpel. Op het dashboard onder Instellingen | Reacties staan twee checkboxjes onder “Voor een reactie verschijnt”. Hiermee kan je instellen dat je alle reacties eerst moet toestaan (of je verwijdert ze).
      Anna plaatst alle reacties omdat ze geen censuur toe wil passen. Ik doe dat op mijn blog ook.
      Beledigende reacties kunnen we altijd achteraf verwijderen. Dus pas op wat je hier schrijft, voor je het weet heb ik je reactie weer verwijderd ;-).

      Like

    • Mooie woorden. Ik weet dat mijn boosheid niets oplost. Daarom ben ik meestal niet zo lang boos. Het opschrijven lucht wel op.
      En ik ben bang dat hun haat ook niet zo makkelijk met liefde te verdrijven is, hoewel ik dat nog niet geprobeerd heb.
      Een dikke knuffel, die heb je wel verdiend.

      Like

  3. Boosheid is een primaire reactie vanuit een instinctief gevoel voor rechtvaardigheid. Natuurlijk ebt het altijd wel weer weg. M.i. Is het een belangrijk gevoel. Het zorgt er voor dat we ons nog willen bekommeren om een ander en opkomen voor onze normen en waarden. Waar zouden we zijn zonder boosheid? Hoe zou de wereld eruit zien als niemand meer iets deed of reageert?

    Ik ben het helemaal niet eens met Marianne…je kunt altijd wél iets doen. We kunnen beseffen dat “de Jaguar” het nog niet snapt en blijven uitleggen. Blijven opkomen voor elkaar!

    Op de barricade Adam…we knuffelen de hele wereld het licht in! Yeeehaaaaa.

    Knuf Knuf Knuf Knuf ….

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s